Kataramenos's Weblog

Όταν

kataramenos — Wed, 12 Mar 2008 23:09:04 +0000

η άπνοια χλευάζει την όποια προσπάθεια

να σαλέψει έστω ένα φύλο συναίσθημα

όταν τα επίπεδα δεν καμπυλώνονται από το βάρος της ανίας τους

αλλά σπάνε κατευθείαν

όταν λείπει η απαιτούμενη περίσσεια

πώς να βγάλει κανείς βόλτα τις λέξεις

και πού να τις πάει…

Ξέρεις

kataramenos — Wed, 27 Feb 2008 19:02:00 +0000

υπάρχει μια θεωρία που λέει πως

οι παράλληλες συναντώνται.

Κάπου στο άπειρο

συναντώνται και συζητούν την αναγκαιότητα

της απόστασης που τις χώριζε.

Καταλύοντας τους νόμους

συναντώνται

και προσπαθεί η μία στην άλλη να εξηγήσει

γιατί σε όλο αυτό το μήκος παρέμεινε αδιάλλακτη.

Μάταια, ίσως, αυτή η προσπάθεια

συχνά θυμίζει την απόπειρα να απαλλαγεί κανείς από τη λύπη

που

όσο και να ξεθυμάνει στο χαρτί,

εξακολουθεί να

φαίνεται στο πρόσωπο…

Ολική

kataramenos — Sun, 24 Feb 2008 10:44:13 +0000

ή μερική

παρούσα πάντα η έκλειψη των συναισθημάτων

Με ταχύτητα εικοσιτεσσάρων ωρών το 24ωρο

διανύω το χρόνο που μεσολαβεί

από το πρωινό ξύπνημα ως τη βραδυνή μου αγρύπνια

Ωσεί παρών

Ξεσπά

kataramenos — Fri, 22 Feb 2008 10:30:19 +0000

ένα γέλιο στο σαλόνι και χτυπώντας τους τοίχους,

κάνοντας γκέλες, πολλαπλασιάζεται και απειλείται

από την ίδια του την ηχώ.

Μπαίνει σε όλα τα δωμάτια και το σπίτι όλο

ένα στοιχειωμένο γέλιο

ένα δυνατό συνεχές βασανιστικό γέλιο

το σπίτι όλο

καταρρέει από την ορμή της ανακλώμενης χαράς.

Προς αποφυγήν κατάρρευσης,

θα μπορούσε κάποιος να είχε ανοίξει ένα παράθυρο.

Δυστυχώς, όμως,

αόρατο το προφανές.

Επίμονα

kataramenos — Fri, 15 Feb 2008 23:17:25 +0000

θα στραφεί το πρόσωπο με ένα πείσμα σαγώνι

κόντρα στις μέλλουσες επιθυμίες

η θλίψη, ανέραστη, θα νομίσει

πως είχε όλο το βράδυ αφουγκραστεί τον έρωτα

μέσα από τους αναστεναγμούς μιας όψιμης εφηβείας

Κι όταν ξημερώσει

τα σεντόνια της, πάλι, θα μαζέψει

ατσαλάκωτα και στεγνά

κι ας, άλλα, θυμάται εκείνη

πλανεμένη

ως είθισται

να συμβαίνει με τις θλίψεις

Αναδρομή*

kataramenos — Mon, 11 Feb 2008 13:14:37 +0000

Με το δεξί του χέρι, μάζεψε από το πάτωμα το αριστερό και το έβαλε υπό μάλης

Τα πόδια του τοποθετημένα το ένα να δείχνει μπροστά το άλλο πίσω

Αυτιά δεν υπήρχαν και στη θέση τους είχαν εμφανιστεί δυο πελώρια μάτια

Τώρα το οπτικό του πεδίο προσέγγιζε τις 270 μοίρες

Στο λαιμό του είχαν φυτρώσει βράγχια και οι φωνητικές του χορδές είχαν γίνει φύκια…

Ξύπνησε μούσκεμα στον ιδρώτα

Με το δεξί του χέρι, μάζεψε από το πάτωμα το αριστερό και το έβαλε υπό μάλης…

………………………………………………………………………………………………………………………………………………

*Σαν απόκριση στο κάλεσμα του solomantzaros να γράψω για τα όνειρα.

Καίγονται

kataramenos — Mon, 11 Feb 2008 13:14:17 +0000

οι αντιστάσεις από την υψηλή τάση των γεγονότων

το ρεύμα της εποχής εναλλασσόμενο

θλίψη, χαρά

χαρά, θλίψη

Περιφέροντας

kataramenos — Fri, 08 Feb 2008 23:39:48 +0000

εαυτόν σε σελίδες

γκρεμίζοντας οχυρά και τείχη

έμαθα να αναγνωρίζω τις οσμές

Έχω ήδη ετοιμάσει τον πρώτο τόμο της ταξινόμησης

Τα πρωινά μυρίζουν υγρασία

Τα μεσημέρια εξάχνωση

Τα απογεύματα στασιμότητα

Τα δειλινά αίμα

και όλα τα βράδια άοσμα

τα δικά μου

τα δικά σου βράδια

85ο Χορικό

kataramenos — Tue, 22 Jan 2008 12:53:31 +0000

Μετά από πρόσκληση του αλέξανδρου ανδρουλάκη, βάζω στο μπλογκ μου το 85ο Χορικό του Τζακ Κέρουακ, που νομίζω πως ταιριάζει στην περίσταση. Ιδιαίτερα για την τελευταία φράση του.

Μα στ’ αλήθεια χρειάζεσαι
τη σωστή λέξη
Στ’ αλήθεια τη χρειάζεσαι;
Φυσικά όλα είναι βλακείες
Τρόποι βλακείας
Μια για πάντα

Κύριε Ουίλιαμ Κάρλος
Ουίλιαμς

Τέλος πάντων,
Ένας βλακώδης τρόπος
που θα βάλει τέλος
σ’ όλες τις βλακείες
από δω και μπρος

Είναι το ποίημα
Το ποίημα
Θα βάλει τέλος
Στη βλακεία

Γίνονται

kataramenos — Fri, 18 Jan 2008 09:24:44 +0000

καταφύγια τα πληκτρολόγια

και οι οθόνες

καθρέφτες ψυχής.

Μη σε μπερδεύει το μαύρο που διάλεξα για υπόβαθρο

Η σχέση μου με τη θλίψη

απλή συνωνυμία